آیا ممنوعیت ۴۰ ساله برداشته شد؟ | وزارت ورزش مسابقات بوکس زنان را از ترس کفن پوشان در سکوت برگزار میکند
رویداد۲۴ | گروه ورزشی- بعد از انقلاب سال ۵۷ بوکس برای مردان و زنان ممنوع اعلام شد. تصمیمگیران معتقد بودند این رشته ورزشی خطرناک و آمریکایی است. چند سال بعد بوکس برای مردان آزاد شد، اما دختران همچنان اجازه نداشتند بوکس کنند. در دهه ۹۰ و بعد از فراگیر شدن ورزش زنان در کشور و درخشش دختران در رشتههای رزمی مثل تکواندو، کاراته، ووشو و حتی کیکبوکس، درخواستها برای رفع ممنوعیت بوکس زیاد شد، اما مقامات با همان استدلالهای گذشته مانع از رفع ممنوعیت آن شدند. با این حال ممنوعیت، دختران بوکسور را متوقف نکرد و با رشد بیسابقه باشگاههای زیرزمینی دختران زیادی به رشته بوکس روی آوردند.
سرنوشت بوکس دختران از انقلاب تا امروز
در اواخر دهه ۹۰ و دولت دوم حسن روحانی، حسین ثوری رئیس وقت فدراسیون بوکس_که در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ در اسپانیا پناهنده شد_ تلاش کرد بوکس زنان را راهاندازی کند. با این حال مخالفتها آنقدر بالا گرفت که او از خیر انجام این کار گذشت. جالب اینجاست که بزرگترین مخالفان بوکس زنان، مدیران ورزشی زن بودند که با بهانه «آسیبهای این رشته» و ارتباط این ورزش با آنچه «فرهنگ آمریکایی» خوانده می شد، جلوی پیشرفت آن را گرفتند.
حسین ثوری بعد از پناهندگی در مصاحبه با یکی از رسانههای فارسیزبان خارج از کشور مدعی شده بود «ما برای راهاندازی بوکس زنان، همه کارها را کرده بودیم و فقط امضای مسعود سلطانیفر وزیر ورزش و جوانان وقت را میخواستیم. در آستانه این اتفاق، ماجرای مبارزه صدف خادم پیش آمد. همان موضوع باعث شد که همه پروسهای که طی کرده بودیم، کاملا متوقف شد. به من گفتند دیگر فدراسیون حق صحبت در مورد بوکس زنان را ندارد.»
صدف خادم در بهار ۱۳۹۸ به عنوان نخستین دختر بوکسور ایرانی بعد از انقلاب در کشور فرانسه بدون حجاب روی رینگ رفت و با حریفی از کشور میزبان مبارزه کرد.
در دولت ابراهیم رئیسی نیز نه تنها شرایط برای بوکس زنان تغییری نکرد که علاوه بر آن برخی رشتههای دیگر نظیر مچاندازی زنان هم ممنوع شد!
با این حال چند ماه پیش خبر رسید که بوکس زنان قرار است در یک رویداد بینالمللی شرکت کند!
ماجرای مسابقات چراغ خاموش بوکس زنان ایران چیست؟
بیشتر بخوانید:
دویدن زنان در فضای باز ممنوع شد؟ | لغو دومینووار مسابقات دو با فشار تندروها
از اسم رمز نخستوزیر پهلوی تا پس گرفتن لباس دختران | مشکل مهدی تاج با فوتبال زنان چیست؟
بدون هیچ گونه توضیح یا پیشینهای در آستانه مسابقات بازیهای کشورهای اسلامی اعلام شد دو بوکسور زن ایرانی راهی ریاض خواهند شد. این خبر از جهات بسیاری تعجب برانگیز بود. اینکه بدون مسابقه انتخابی چطور اعضای تیم ملی مشخص شدند؟ این اعضا کجا تمرین کردند؟ مربیشان چه کسی است؟ و اصلا چرا اینقدر همه چیز پلیسی و مخفیانه بوده است؟
پیگیریهای خبرنگار رویداد۲۴ در آن مقطع حاکی از آن بود که مدیران وزارت ورزش و فدراسیون بوکس قصد داشتند با اعزام بوکسورهای دختر به مسابقات کشورهای اسلامی به نوعی مخالفان را در عمل انجام شده قرار بدهند تا دیگر کسی اعتراض نکند. طبق اطلاعات به دست آمده مدیران فدراسیون، مربیان و بوکسورهای زن از انجام هرگونه مصاحبه منع شده بودند تا «سروصدا ایجاد نشود».
در مهر ماه امسال دختران بوکسور ایران راهی ریاض شدند و یکی از آنها توانست با یک نشان برنز به کشور برگردد. فاطمه رستگار در وزن مثبت ۸۰ کیلوگرم تنها با یک مبارزه که آن هم با شکست همراه بود به نشان برنز مسابقات دست پیدا کرد.
اما در حالی که انتظار میرفت با این مقدمه، وزارت ورزش و فدراسیون بوکس به صورت مبسوط درباره بوکس زنان صحبت کنند همچنان سیاست پنهانکاری ادامه پیدا کرد.
روز یکشنبه خبرگزاری ایسنا اطلاع داد که در آذرماه مسابقات بوکس قهرمانی زنان کشور با حضور ۸۰ ورزشکار برگزار شده بود؛ بدون اطلاعرسانی و بدون حضور رسانهها و علاقمندان. منابع آگاه میگویند هیچ تصویری از این مسابقات ثبت نشده و در اختیار رسانهها قرار نگرفته؛ درست شبیه برخی مبارزههای غیرقانونی و زیرزمینی.
چرا فدراسیون رفع ممنوعیت بوکس زنان را اعلام نمیکند؟
طبق اطلاعات به دست آمده نگرانی از واکنش تندروها و کفنپوشان دلیل اصلی مخفیکاری وزارت ورزش و فدراسیون بوکس در مورد توسعه بوکس زنان بوده است. این ترس به حدی شدید است که مدیران وزارتخانه و فدراسیون بوکس حتی جرات نمیکنند در این زمینه صحبت کنند. این مقامات میترسند با رسانهای شدن رفع ممنوعیت بوکس زنان و انتشار تصاویر مبارزه دختران در رینگ، حساسیت تندروها برانگیخته شود و مجبور شوند در همین ابتدای کار دوباره در بوکس زنان را تخته کنند. مخصوصا که در ماههای اخیر ماجرای دوومیدانی زنان فضای مشابهی را به وجود آورد.
همانطور که در گزارش اخیر با عنوان «دویدن زنان در فضای باز ممنوع شد؟» اشاره کردیم، مسابقاتی که در آن زنان دونده حضور دارند یکی پس از دیگری در حال لغو شدن هستند.
با تمام این تفاصیل، اینکه وزارت ورزش و فدراسیون از ترس تندروها جرات نمیکنند تصمیمات خود را علنی کنند و دختران بوکسور را قایم میکنند، به هیچ عنوان قابل قبول نیست. انتقاد اصلی این است که تا چه زمانی قرار است دختران بوکسور مخفی نگه داشته شوند؟ با شناختی که از تندروها وجود دارد، آنها همیشه قشقرق به راه خواهند انداخت.
حال باید منتظر ماند و دید سرنوشت بوکس زنان به کجا ختم خواهد شد. در حال حاضر با انتشار خبر مسابقات و واکنش رسانهها دیگر کسی باقی نمانده که از راهاندازی بوکس زنان اطلاع نداشته باشد. در این صورت سیاست سکوت حداکثری دیگر چه معنایی دارد؟
این کفن پوشان زمان غارت مردم نماز شکر ادا میکنن در واقع ۲۴ ساعت شبانه روز و سی روز ماه و تمام سال ... 
